ფორუმელთა ბლოგები - ფორუმი teen.ge

გადახტომა კონტენტზე

გინდოდათ პოსტი? მიიღეთ პოსტი

კომენტარის დატოვება
ჩამოვედი კვარიათიდან, მეც ძალიან მომენატრეთ და მსგავსი მარაზმები. რაც შეეხება პოსტს, რომლის მოკლე მონახაზი, გეგმა და ჩანახატი კვარიათში ფანჯარაზე დავწერე: Morcheeba-ს the sea მართლა ძალიან მოუხდა ზღვას.. მანქი რომ ამბობდა, არ შევიმჩნიე, მაგრამ იქ სულ მაგას ვღიღინებდი, მოსმენით – ხშირად ვერ ვახერხებდი, აჭარელი ხალხი ყოველ ორ წუთში რაღაცას მეუბნებოდა და ჭამას მთავაზობდა, პრინციპში ოთხი წლის [...]სურათი

Source

გინდოდათ პოსტი? მიიღეთ პოსტი

კომენტარის დატოვება
ჩამოვედი კვარიათიდან, მეც ძალიან მომენატრეთ და მსგავსი მარაზმები. რაც შეეხება პოსტს, რომლის მოკლე მონახაზი, გეგმა და ჩანახატი კვარიათში ფანჯარაზე დავწერე: Morcheeba-ს the sea მართლა ძალიან მოუხდა ზღვას.. მანქი რომ ამბობდა, არ შევიმჩნიე, მაგრამ იქ სულ მაგას ვღიღინებდი, მოსმენით – ხშირად ვერ ვახერხებდი, აჭარელი ხალხი ყოველ ორ წუთში რაღაცას მეუბნებოდა და ჭამას მთავაზობდა, პრინციპში ოთხი წლის [...]სურათი

Source

სინათლეზე სწრაფად. თხუნელას სოროები

კომენტარის დატოვება
სურათი

სივრცის გაჭიმვის შემდეგ, სინათლის სიჩქარის ბარიერის გადალახვის მეორე საშუალებაა გავხლიჩოთ, ან გავხვრიტოთ სივრცე, ანუ გავიაროთ “თხუნელის სოროში” (იგივე ჭიის ხველში _ Wormhole), რომლებიც ორ სამყაროს აერთებენ. ლიტერატურაში “თხუნელის სოროები” პირველად მოიხსენია ოქსფორდის მათემატიკოსმა ჩარლზ დოჯსონმა, რომელმაც ფსევდონიმით, ლუის კეროლი, დაწერა ზღაპარი “ალისა სარკის მიღმა სამყაროში” (ორიგ.: Through the Looking-Glass, and What Alice Found There). ალისას სარკე ეს არის “ჭიის ხვრელი”, რომელიც აერთებს ოქსფორდს დიდ სასწაულებით სავსე სამყაროსთან. სარკეში ხელის გაწვდენის შემდეგ, ალისას თვალის დახამხამებაში შეუძლია გადაინაცვლოს ერთი სამყაროდან მეორეში. მათემატიკოსები მათ “მრავალჯერად დაკავშირებულ სივრცეებს” ეძახიან.

<p style="text-align:justify;">

ფიზიკაში “თხუნელის სოროების” კონცეფცია 1916 წელს წარმოიშვა. _ მხოლოდ ერთი წლის შემდეგ რაც ეინშტეინმა თავისი უდიდესი ნაშრომი _ ფარდობითობის თეორია გამოაქვეყნა. ფიზიკოსმა კარლ შვარცშილდმა, რომელიც ამ დროს კაიზერის არმიაში მსახურობდა, იპოვა იზოლირებულ წერტილოვან ვარსკვლავთან მიმართებაში ეინშტეინის განტოლების ზუსტი ამოხსნა. მისმა რეზულტატმა დაუყოვნებლივი და ძალიან ძლიერი გავლენა იქონია ასტრონომიის სხვა დარგებზეც და დღესაც რჩება ეინშტეინის განტოლებების ერთ–ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან ამოხსნად. ფზიკოსების რამდენიმე თაობა იყენებდა თეორიული წერტილოვანი ვარსკვლავის გრავიტაციულ ველს, რეალური ვარსკვლავის გრავიტაციის მიახლოებითი გამოსახულების როლში.

ამ წერტილოვან ამოხსნას თუ სერიოზულად განვიხილავთ, მის ცენტრში უეცრად აღმოჩნდება საშინელი წერტილოვანი ობიექტი, რომელიც თითქმის ასწლეულის განმავლობაში აოცებდა და აკვირვებდა ფიზიკოსებს _ შავი ხვრელი. შვარცშილდის ამოხსნა, წერტილოვანი ვარსკვლავის მიზიდულობის ველის მიმართ, რაღაცით ტროას ცხენსაც გვაგონებს. გარედან ისე გამოიყურება როგორც ციური ძღვენი, შიგნით კი ყველანაირი დემონი და ავი სულია. მაგრამ თუ მივიღებთ ერთს, იძულებულები ვიქნებით, მივიღოთ მეორეც. შვარცშილდის ამხოსნიდან ნათელი ხდებოდა რომ წერტილოვან ვარსკვლავთან მიახლოვებისას საშინელი რაღაცები ხდებოდა. თვითონ ვარსკვლავი გარშემორტყმულია უჩინარი სფეროთი (რნობილი როგორც “შემთხვევების ჰორიზონტი”), რომელიც წარმოადგენს თავისებურ ზღვარს, რომლის შიგნიდან დაბრუნებაც შეუძლებელია. ყველაფერი შეიძლება მოხვდეს მის შიგნით, მაგრამ უკან დაბრუნებას ვერაფერი შეძლებს. თუ ერთხელ გადალახავთ “შემთხვევების ჰორიზონტს” თქვენ უკან დაბრუნებას ვეღარ შეძლებთ. (თქვენ თუ “შემთხვევების ჰორიზონტის” შიგნით იმყოფებით გარეთ გამოსაღწევად დაგჭირდებათ სინათლის სხივზე სწრაფად მოძრაობა, ეს კი შეუძლებელია.)

შემთხვევების ჰორიზონტთან მიახლოვებისას თქვენი სხეულის ატომებზე დაიწყებენ ზემოქმედებას მოზღვავებული ძალები და დაიწყებენ მათ ჭიმვას. თქვენი ფეხები უფრო მეტად მიიზიდებიან, ვიდრე თქვენი თავი, ამიტომ თქვენ ეჯრ გაიწელებით სპაგეტის მდგომარეობამდე, შემდეგ კი უბრალოდ გაიხლიჩებით. იგივე დაემართება თქვენი სხეულის ატომებს _ ჯერ გაიწელებიან, შემდეგ გაიხლიჩებიან.

გარე დამკვირვებლისთვის თქვენი მიახლოვება ამ ჰორიზონტთან ისეთი საბნახავი იქნება, თითქოს თქვენ დროში შენელდით. მეტიც, როდესაც თქვენ ჰორიზონტს შეეხებით, დამკვირვებელს მოეჩვენება, რომ დრო შეჩერდა.

და ეს კიდევ ცოტაა. როდესაც ჰორიზონტს შიგნით შეხვალთ, თქვენ დაინახავთ სინათლეს, რომელიც შიგნითაა ჩაკეტილი და მასშიმილიარდობით წელია “დაეხეტება”. თქვენ თითქოს და ნახავთ მთელი შავი ხვრელის ისტორიას მისი წარმოქმნის დღიდან.

საბოლაოდ, თქვენ თუ შეძლებთ შავი ხვრელის გავლას, იქ, მეორე მხარეს, აღმოჩნდება სხვა სამყარო. ეს მოვლენა პირველად ეინშტეინმა აღწერა 1935 წელს და ის ეინშტეინ–როზენის თეორიის სახელს ატარებს. დღეს მას ასევე ჭიის ხვრელს ეძახიან.

ეინშტეინიც და სხვა ფიზიკოსებიც დარწმუნებულები იყვნენ, რომ არცერთი ვარსკვლავი არ შეიძლება გადაიქცეს ესეთ საშინელ ობიექტად ბუნებრივი გზით. 1939 წელს, ეინშტეინმა სტატიაც კი გამოაქვეყნა და აჩვენა, რომ მბრუნავი აირისებრი მასა, არასოდეს გადაიქცევა მსგავს შავ ხვრელად.ამიტომ, შავი ხვრელის შიგნით მიმალული თხუნელის სოროს მიუხედავად, ის თვლიდა, რომ მსგავსი არაფერი შეიძლება არსებობდეს სამყაროში. ასტროფიზიკოსმა არტურ ელინგტონმა ერთხელ თქვა: “უნდა არსებობდეს ბუნების კანონი, რომელიც ვარსკვლავს ასე უაზროდ მოქცევის საშუალებას არ უნდა აძლევდეს”.სხვანაირად რომ ვთქვათ, შავი ხვრელი, რათქმაუნდა ეინშტეინის განტოლების კანონიერი ამოხსნაა, მაგრამ მექანიზმი, რომლის საშუალებითაც მსგავსი რამ შეიძლება ჩამოყალიბებულიყო, უცნობია.

ისტუაცია კარდინალურად შეიცვლა მას შემდეგ, რაც იმავე წელს გამოვიდა რობერტ ოპენჰაიმერის და მისი მოსწავლის ჰარტლანდ სნაიდერის წიგნი; ამ ნაშრომში, მეცნიერებმა აჩვენეს რომ შავი ხვრელეი შეიძლება წარმოიქმნან ბუნებრივი გზით. მათ ივარაუდეს, რომ მომაკვდავი ვარსკვლავი, რომელმაც პრაქტიკულად ბოლომდე გახარჯა თავისი ბირთვული საწვავი, კოლაფსირებს გრავიტაციული ძალების მოქმედების ქვეშ, ანუ თავის თავში იქცევა თავისი წონისგან. თუ გრავიტაცია შეძლებს, რომ შეკუმშოს ვარსკვლავი შემთხვევების ჰორიზონტის რადიუსზე პატარა რადიუსის მქონე ობიექტამდე, მას უკვე ხელს აღარაფერი შეუშლის, რომ ვარსკვლავი შავ ხვრელად გადააქციოს (სავსებით შესაძლებელია, რომ აქ განხილულმა კოლაფსის მექანიზმმა დახმარება გაუწია ოპენჰაიმერს ნაგასაკიშ ჩამოგდებული ბომბის შექმნაში).

შემდეგი გარღვევა მოხდა 1963 წელს, როდესაც ახალზელანდიელმა მათემატიკოსმა როი კერმა გამოიკვლია, შავი ხვრელის შეიძლება ვყელაზე რეაური ნიმუში. შეკუმშვისას, ობიექტები აჩქარებენ თავიანთ ბრუნვას _ დაახლოვებით ისევე, როგორც ფიგურისტები იწყებენ უფრო სწრაფად ტრიალს, როდესაც ხელებს ტანზე იჭერენ. შეიძლება გავაკეთოთ დასკვნა, რომ შავი ხვრელები ფანტასტიური სიჩქარეებით ბრუნავენ.

კერმა აღმოაჩინა, რომ მბრუნავი შავი ხვრელი არ გადაიქცევა წერტილოვან ობიექტად, არამედ ეს იქნება მბრუნავი რგოლი. ნებისმიერი, რომელსაც არ გაუმართლებს და ამ რგოლს შეეჩეხება, დაიღუპება, ხოლო ვისაც გაუმართლებს და რგოლის ხვრელში მოხვდება, შეძლებს მის გავლას, და გამოვა არა შავი ხვრელის მეორე მხრიდან, არამედ გაივლის ეინშტეინ–როზენის ხიფზე. სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, მბრუნავი შავი ხვრელი ესაა სარკის ფერსო, რომელშიც გადიოდა ზღაპრის გმირი ალისა.

თუ ამის შემდეგ, ადამიანი რგოლს ისევ შემოუვლის და შუაში გაძვრება, ის აღმოჩნდება კიდევ სხვა სამყაროში. საერთოდ, ყოველ შემდგომ გავლას მბრუნავ რგოლში, მოყვება გადაადგილება სხვა სამყაროში, დაახლოვებით ისე, როგორც რომ ლიფტში მუდმივად ვაჭიროთ ზევით ასვლის ღილაკს. პრინციპში, შეიძლება არსებობდეს უსასრულო რაოდენობის პარალელური სამყაროები, რომლებიც განლაგებული იქნება ერთი მეორის ზემოთ. “გაიარე ამ ჯადოსნური რგოლის შიგნით და _ ოპა! _ შენ უკვე სხვა სამყაროში ხარ, სადაც რადიუსიც და მასაც უარყოფითია!: წერდა კერი.

მაგრამ აქ ერთი ძალიან მნიშვნელოვანი ხაფანგია. ასეთი ჭიის ხვრელები გადაგაადგილებენ მხოლოდ ერთი მიმართულებით, ანუ თუ გადალახავთ შემთხვევების ჰორიზონტს, უკან დაბრუნებას ვეღარ შეძლებთ იგივე გზით.

მაგრამ 1988 წელს კიპ ტორნმა და მისმა კოლეგებმა გამოთვალეს ორმხრივი თხუნელის სორო, ანუ ისეთი, რომელშიც თავისუფლად შეიძლებ ორივე მიმართულებით გავლა. ერთ–ერთი მათი ამოხსნის თანახმად, ასეთ თხუნელის სოროში გავლა თვითმფრინავით მგზავრობაზე უფრო უსაფრთხოა.

ჩვეულებრივ პირობებში მიზიდულობის ძალა ცდილობს გაჭყლიტოს და გაჭყლეტს თხუნელას სოროს “მილს” და დაღუპავს ასტრონავტებს, რომლებიც შეეცდებიან მეორე მხარეს გაღწევას. ეს საკმარისია იმისათვის, რომ მომენტალური გადაადგილება შეიძლებელი გახდეს. მაგრამ შეიძლება ვივარაუდოთ, რომ განზიდულობის ძალა, რომელიც ახასიათებს უარყოფით ენერგიას, ან უარყოფით ნივთიერებას, შეძლებს შეიკავოს მილი ღია მდგომარეობაში, დროის საკმარისი მონაკვეთის განმავლობაში, რათაასტრონავტებმა შეძლონ მისი გავლა. სხვანარიად რომ ვთქვათ, უარყოფითი ნივთიერება, ან უარყოფითი ენერგია აუცილებელია ალკუვიერეს ძრავისთვის და ჭიის ხვრელების გამოყენების სქემისათვის.

ბოლო რამდენიმე წლის განმავლობაში აღმოჩენილ იქნა ეინშტეინის განტოლებების უამრავი ზუსტი ამოხსნა, რომლებიც უშვებენ თხუნელის ხვრელების არსებობას. მაგრამ არსებობენ ისინი მართლა? თუ ეს მხოლოდ მათემატიკური ფანტაზიაა? ამასთან ჭიის ხვრელებთან დაკავშირებულია რამდენიმე სერიოზული პრობლემა.

პირველ რიგში, სივრცულ–დროული დამახინჯებების შესაქმნელად, რაც აუცილებელია თხუნელის სოროებით მოგზაურობისთვის საჭირო იქნება დადბით და უარყოფითი ენერგიების კოლოსალური რაოდენობა _ უზარმაზარო ვარსკვლავი, ან შავი ხვრელი. მეთიუ ვისერის (ვაშინგტონის უნივერსიტეტის ფიზიკოსი) შეფასებით, 1 მეტრის დიამეტრის მქონე ჭიის ხვრელის შესაქმნელად, საჭირო უარყოფითი ენერგიის ისეთი რაოდენობა იქნება საჭირო, რომ მისი მასა მინიმუმ იუპიტერის მასას უნდა უტოლდებოდეს _ ამავდროულად, ის უარყოფითი უდნა იყოს. ვისერი ამბობს: ” ამ სამუშაოსთვის საჭირო იქნება მიახლოვებით მინუს ერთი იუპიტერის მასა, რბილად რომ ვთქვათ, ეს არაა იოლი და შვენი შესაძლებლობების ფარგლებს სცილდება”.

კიპ ტორნი კალიფორნიის ტექნოლოგიური ინსტიტუტიდან ასე განიხილავს ამას: ” როგორც ჩანს ფიზიკის კანონები მართლა იძლევიან საშუალებას ეგზოტიკური ნივთიერების არსებობისთვის საკმარისი რაოდენობით იმისთვის, რომ ადამიანის ზომის თხუნელის სოროები სტაბილურ მდგომარეობაში შენარჩუნდეს. მაგრამ აქვე ირკვევა, რომ ჭიის ხვრელების შექმნის და სტაბილურ მდგომარეობაში შენარჩუნების ტექნოლოგია ჩვენთვის წარმოუდგენელია და ადამიანის ცივილიზაციის შესაძლებლობებს შორს სცილდება”.

მეორეც, ჩვენ არ ვიცით რამდენად სტაბილური აღმოჩნდება ეს თხუნელის სოროები. ამასტან ერთად გამოსხივება, რომლის გენერირებაც მათში მოხდება, შეიძლება მომაკვდინებელი აღმოჩნდეს ნებისმიერისთვის ვინც მასში აღმოჩნდება. ან შეიძლება ისინი ასატაბუილურები აღმოჩნდნენ და მაშინვე ჩაიკეტონ, როგორც კი რამე მოხვდება შიგნით.

მესამეც, სინათლის სხივები როდესაც შავ ხვრელში შეაღწევებ, ლურჯ გადახრას განიცდიან, რაც ნიშნავს იამს, რომ შემთხვევების ჰორიზონტისკენ გზაზე, მათი ენერგია უფრო და უფრო გაიზრდება. მეტიცთვითონ ჰორიზონტზე სინათლე თეორიულად უნდა განიცდიდეს უსასრულო
ცისფერ გადახრას და გააჩნდეთ უსასრულო ენერგია, ამიტომ, შავ ხვრელში შემავალი სინათლე შეიძლება მომაკვდინებელი აღმოჩნდეს ეკიპაჟისთვის.

მოდით განვიხილოთ ეს პრობლემები ცოტა უფრო კონკრეტულად. პირველი პრობლემა _ შევაგროვოთ და შევკრიბოთ ერთ წერტილში საკმარისი ენერგია სივრით–დროული მატერიის გასახლეჩად. ამისი უმარტივესი ვარიანტია, შევკუმშოთ ობიექტი საკუთარ შემთხვევების ჰორიზონტის დიამეტრზე პატარა რომ გახდეს ისე. მაგალითად, მზისთვის ეს ციფრი 3 კმ იქნება, რის შემდეგაც მზე უკვე თვითონ კოლაფსირებს და გადაიქცევა შავ ხვრელად. (მზის საკუთარი მიზიდულობის ძალა ძალიან სუსტია იმისთვის რომ ბუნებრივი გზით შეკუმშოს ის ამ დიამეტრამდე, ამიტომ ჩვენი მანათობელი არასოდეს გახდება შავი ხვრელი. პრინციპში ეს ნიშნავს იმას, რომ ნებისმიერი სხეული, თქვენიც კი, შეიძლება გადაიქცეს შავ ხვრელად, თუ მას საკმარისად შევკუმშავთ. ადამიანისთვის ეს აღნიშნავს იმას, რომ ყველა მისი ატომი უნდა შევკუმშოთ სუბატომურ მანძილზე უფრო მცირე ზომამდე. ამ ოპერაციის განხორციელება დღესდღეისობით შეუძლებელია)

ცოტა უფრო პრაქტიკული მიდგომა _ ავიღოთ ლაზერების ბატარეა, შევკრიბოთ სხივები და მივმართოთ მიღებული ძლიერი სხივი ერთ წერტილში. ან ავაშენოთ გიგანტური ამაჩქარებელი, ავაჩქაროთ ორი კონა, რომლებიც შემდეგ შეეჯახებიან ერთმანეთს ფანტასტიური ენერგიის გამოყოფით, რომელიც საკმარისი იქნება სივრე–დროის პატარა გახლეჩისთვის.


http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/zorbeg.wordpress.com/607/ http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/zorbeg.wordpress.com/607/ http://feeds.wordpress.com/1.0/facebook/zorbeg.wordpress.com/607/ http://feeds.wordpress.com/1.0/twitter/zorbeg.wordpress.com/607/ http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/zorbeg.wordpress.com/607/ http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/zorbeg.wordpress.com/607/ http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/zorbeg.wordpress.com/607/ სურათი

Source

ჭადების ჭამის შემდგომ დაწერილი პოსტი...^^

8 კომენტარი

სურათი

დღეს დილიდან უსიამოვნო განწყობა მაქვს....
არ ვიცი რა მინდა..
ძველი დღიურები გადავყარე და ახალიც მივაყოლე...
უბრალოდ ვეღარ ვწერ...
ამ ბოლო დროს სულ ვფიქრობდი, რომ სრულებით შორეულსა და უცხო არსებას ვუზიარებდი საკუთარ პირად ცხოვრებას.
ძალიან პირადს...
შეიძლება ვეღარასოდეს დავწერო დღიურები...
ან არ დავწერო...
მეც კი არ ვიცი...


სანამ გავიგებდე, ჭადების ჭამის შემდგომ დასაწერ პოსტს დავწერ:

ერთი თვისება მაქვს, ნეგატიურ განწყობაზე მყოფს ყველა ნაცნობი თუ უცნობი მახსენდება...

არ ვიცი რატომ, მაგრამ ჩემს გარშემო ყველაზე ხშირად უკმაყოფილო ადამიანები იკრიბებიან ხოლმე...
მე ყურადღებით ვუსმენ თითოეულ მათგანს...
ზოგიერთი არ მესაუბრება, მაგრამ თვალებზევე ეტყობა ყველაფერი ადამიანს...
ხანდახან მინდება ყველას სახელი და მდგომარეობა სადღაც ჩავინიშნო..
მაგრამ ფრიად 'გაუმაძღარი' რამე ვარ...
ადვილად ვერ ვკმაყოფილდები...
მსურს ადამიანების სულის სიღრმეში შევაღწიო და ხანგრძლივი გამოძიება ჩავატარო...
ჰოდა ბევრი მიბრაზდება, ჯიუტობს, თავს არიდებს ჩემს შეკითხვებს ან ცდილობს მომერიდოს...
ალბათ ფიქრობენ, რომ მათი ნაღვლიანი სახეები სიამოვნებას მანიჭებს..
მე კი ვცდილობ დავუმტკიცო, რომ ჩემი კითხვები ზედმეტი არაა..
თუ მაინც არაფერი გამომდის, უბრალო თანაგრძნობით შემოვიფარგლები ხოლმე..
მაგრამ განა შესაძლებელია უთანაგრძნო ზოგიერთ ადამიანს ისე, რომ არ გაგეღიმოს მაინც?
ისინი კი ფიქრობენ, რომ მე დავცინი...

ალბათ გამიმართლა, რომ მხოლოდ უკმაყოფილო არსებებთან არ მიწევს ურთიერთობა...
არსებობენ ისეთებიც, რომლებიც გაცნობისა თუ უბრალო შეხვედრის პირველივე წუთიდან მედიდურად და ამპარტავნულად წარმოჩინდებიან ხოლმე...
ამ დროს იძულებული ვარ გავუღიმო მათ და სასწრაფოდ ჩამოვიშორო...

ძალიან ბედნიერი ვიქნებოდი ისეთი ადამიანებიც რომ მხვდებოდნენ თვალებში რომ პატარა მზეები უბრწყინავთ..
რომ უხარიათ ყოველი დილა და ცდილობენ შენც გაგიყონ თავიანთი სიხარული..
ზუსტად და თანაბრად...
აი ისე, დედა რომ უყოფს ხოლმე თავის პატარა შვილსა და მის მეგობარს წითელ ვაშლებს...
მაგრამ ასეთები იშვიათად მხვდებიან...
წელიწადში ერთხელ ან სულ არ...

მიუხედავად ყველაფრისა, არასოდეს მქონია ღარიბული მომენტები..
კვირაში ორჯერ მაინც ახალი ადამიანები 'მსტუმრობდნენ' ხოლმე...

ამ ბოლო დროს კი ადამიანებმა მიმატოვეს..
აღარ მოდიან...
ვერც მე მივდივარ...
თითქოს შევისისხლხორცე ჩემი სავარძელი და სამუშაო მაგიდა...
თითქოს განუყოფელნი გავხდით მე და ჩემი ოთახი...

დღეს ეზოში ვიყავი..
ისე, უბრალოდ, უმიზეზოდ...
წვიმდა და იმის მაგივრად, რომ ცისარტყელასთან შეხვედრა მენატრა სახლში ამოვედი...
მერე დავჯექი და დავფიქრდი...
გამიკვირდა ჩემი ქცევა, მაგრამ ვერ ავხსენი..

ალბათ გამოსწორდება ყველაფერი...
სხვაგვარად არ შეიძლება...
აუცილებლად უნდა გამოსწორდეს..
თითქმის ყველაფრის გამოსწორება შეიძლება..
ერთი მე ვარ გამოუსწორებელი ოპტიმისტი...
ჰო, ჰო უნდა გამოსწორდეს თორემ ვერ გადავიტან უხალისო შემოდგომას...
ვერ გადავიტან ღამის სიჩუმეში ყოფნას და ცარიელ გონებას...
ჩემი საქმე ფიქრია...
ფიქრი ადამიანებზე...
კიდევ ოცნება...
ოცნება ადამიანებზე..
ადამიანებზე, რომლებშიაც უამრავი რამ ერთიანდება..
ადამიანებზე, რომლებიც შეცნობასა და გაცნობას საჭიროებენ...
მათ ნიღბებსა და ნამდვილ სახეებზე...
სხვაგვარად ვერ გადავიტან...
გავუფერულდები...
მე კი არ მინდა უფერული ვიყო...
გამჭირვალეობაც მყოფნის..



Édith Piaf - ცხოვრება ვარდისფერ ფერში

კომენტარის დატოვება
"საფრანგეთს ორი ისეთი რამ აქვს, რის გამოც მთელი მსოფლიო ქედს უხრის. ეს არის სიგარეტი “ჟიტანი” და ედიტ პიაფი, რომლის მხოლოდ ერთი რომელიმე სიმღერა გადასწონის მთელ ანგლო-საქსურ პოპმუსიკას"

სურათიედიტ პიაფი (ფრანგ. Édith Piaf), ნამდვილი სახელი და გვარი ედიტ ჯოვანა გასიონი, (ფრანგ.:Édith Giovanna Gassion); (*19 დეკემბერი, 1915, პარიზი ― † 11 ოქტომბერი, 1963, პარიზი) — ფრანგი მსახიობი და მომღერალი, მსოფლიო ესტრადის ვარსკვლავი.
მიუხედავად მრავლად გამოცემული ბიოგრაფიისა, მრავალი ფაქტი და მოვლენა ედიტის ცხოვრებაზე ბურუსით არის მოცული. გადმოცემით 1915 წლის სუსხიანი დეკემბრის ღამეს პოლიციელს, რომელიც უბნის პატრულირებას ახდენდა, ყვირილი შემოესმა. ადგილზე მისვლისას მან მშობიარე ქალი აღმოაჩინა. ახალშობილი დედამ პოლიციელის ლაბადაში შეახვია და ედიტი დაარქვა.

ედიტის დედა უიღბლო მსახიობი ანიტა მაიარი იყო, რომელიც სცენაზე ლინა მარსის ფსევდონიმით გამოდიოდა. მამამისი, ლუი გასიონი კი – ქუჩის აკრობატი. პირველი მსოფლიო ომის დაწყებისთანავე ლუი ფრონტზე მოხალისედ წავიდა. პირველი ორდღიანი შვებულება ფრონტიდან ლუიმ 1915 წელს შვილის სანახავად გამოიყენა.

ორი წლის შემდეგ ლუიმ შეიტყო, რომ ცოლმა მიატოვა, ქალიშვილი კი თავის მშობლებს დაუტოვა. გარემო, რომელშიც პატარა ედიტი იზრდებოდა, საშინელი იყო და ლუიმ ედიტი დედამისთან გადაიყვანა, რომელიც ნორმანდიულ საროსკიპოში მზარეულად მუშაობდა.

ამავე დროს აღმოჩნდა, რომ ედიტი სრულიად ბრმა იყო. სიცოცხლის პირველსავე თვეებში ედიტს კატარაქტი განუვითარდა, რომელიც მაიარების მოხუცმა ოჯახმა თავის დროზე ყურადღება არ მიაქცია. როცა გაირკვა, რომ სამედიცინო გზით ბავშვს არაფერი განკურნავდა, ბებიამ ქალაქ ლიზიეში წმინდა ტერეზას საფლავზე წაიყვანა, სადაც ათასობით მლოცველი იკრიბებოდა სრულიად საფრანგეთიდან. 1921 წლის 19 აგვისტოს ისინი საფლავთან მივიდნენ, 25 აგვისტოს ედიტს მხედველობა აღუდგა. იგი ექვსი წლის იყო.

იმავე წელს ედიტი სკოლაში წავიდა, თუმცა თანაკლასელების მშობლები აღშფოთებით შეხვდნენ იმ ფაქტს, რომ გოგონა საროსკიპოში ცხოვრობდა და ძალიან მალე მისი სწავლა დასრულდა. მაშინ მამამ ედიტი პარიზში წაიყვანა, სადაც მათ ერთად დაიწყეს მუშაობა – ლუი ქუჩაში სხვადასხვა სირთულის აკრობატულ ნახტომებს ასრულებდა, ედიტი კი მღეროდა. პატარა ედიტი ქუჩაში მღეროდა მანამდე, სანამ იგი კაბარე "ჟუან–ლე–პენში" არ აიყვანეს.

მალე ედიტმა გაიცნო რეიმონ ასო, რომელმაც საბოლოოდ განსაზღვრა მომღერლის მომავალი. მას უდიდესი წვლილი მიუძღვის „დიდი პიაფის“ გამოჩენაში. მან ედიტს ასწავლა არამარტო პროფესიული ქცევები, არამედ ფართოდ აუხსნა ეთიკეტისა და ჩასმის თავისებურებები.

აიღო რა ედიტის ინდივიდუალურობა საწყისად, რეიმონ ასომ შექმნა „პიაფის სტილი“. მან დაწერა სიმღერები, რომლებიც მხოლოდ ედიტის ხმას მოუხდებოდა: „პარიზი – ხმელთაშუაზღვის სანაპირო“, „ის ცხოვრობდა პიგალის ქუჩაზე“, „ჩემი ლეგიონერი“.

რეიმონმა მიაღწია იმასაც, რომ ედიტმა შეძლო პარიზის სახელგანთქმული მიუზიკ–ჰოლის „АВС“–ის სცენაზე გამოსვლა. ეს უკვე დიდ აღიარებას და წარმატებას ნიშნავდა. ასევე რეიმონის თხოვნით მომღერალმა ფსევდონიმი „გოგონა პიაფი“ შეცვალა „ედიტ პიაფით“. „АВС“ გამოსვლის შემდეგ პრესა წერდა: გუშინ საფრანგეთში, „АВС“–ის სცენაზე, დიდი მომღერალი დაიბადა.

1958 წელს ედიტმა დაიწყო „ოლიმპიის“ საკონცერტო დარბაზში გამოსვა, წარმატება ფანტასტიური იყო. გამოსვლების დასრულების შემდეგ მან თერთმეტთვიანი ტურნე მოაწყო აშშ–ში, შემდგომ კი საფრანგეთშიც ჩაატარა კონცერტების სერია. ფიზიკურმა და ემოციურმა დატვირთვებმა მისი ჯანმრთელობა შეარყია, 1961 წელს 46 წლის ასაკში ედიტმა შეიტყო, რომ უკურნებელი სენით იყო ავად – ექიმებმა კიბოს დიაგნოზი დაუდგინეს.

1962 წლის 25 სექტემბერს ეიფელის კოშკიდან მღეროდა სიმღერებს „არა, არაფერს ვნანობ“, „ბრბო“, „მილორდი“, „შენ არ გესმის“, „სიყვარულის უფლება“. მას მთელი პარიზი უსმენდა.

მისი ბოლო სასცენო გამოსვლა 1963 წლის 18 მარტს შედგა. დარბაზმა ხუთწუთიანი ოვაცია მოუწყო. სწორედ ამ დროს ის ცუდად გახდა და სცენაზე წაიქცა რის შემდეგაც ფართო საზოგადოებაში აღარ განოჩენილა.

1963 წლის 11 ოქტომბერს ედიტ პიაფი გარდაიცვალა.

პერ ლაშეზის სასაფლაოზე 40 ათასამდე ადამიანმა მოიყარა თავი, ბევრი ცრემლსაც ვერ იკავებდა, ყვავილმა კი მთლიანად დაფარა ედიტის ბოლო განსასვენებელი.

(ც) ვიკიპედია



ედიტ პიაFის ცხოვრების შესახებ გადაღებულია 2 ფილმი:
ედიტი და მარსელი (Édith et Marcel)
La Vie En Rose (2007)
მაგრამ მე მეორე უფრო მომწონს და თქვენც გირჩევთ, რომ უყუროთ ^^

link - La Vie en rose - ცხოვრება ვარდისფერ ფერში


Edith Piaf - La Vie En Rose


Edith Piaf - Non, Je ne regrette rien
https://blogger.goog...le.blogspot.com

Source

სათაური ვერ დავარქვი (აღელვებული ვარ მაპატიეთ)

3 კომენტარი


ეს ამ სიმღერის ტექსტიც


I'm gonna die of loneliness, I know
I'm gonna die of loneliness, for sure

I'm gonna die of loneliness, I know
I'm gonna die of loneliness, for sure

My dearest friend
You'll soon begin to love again
To love again...
----------------------------------------------------------------------
ვუსმენ ამ სიმღერას და როცა მშვიდი, ნაზი მართლაც იმედის მომცემი ხმით გეუბნება ვიღაც რომ "You'll soon begin to love again"-ო რაღაც იღვრება შენს სხეულში გასაოცარი სისწრაფით ედება თითოეულ კუთხეს და მერე გაურკვეველი ქიმიური რეაქციის წყალობით სახეზე ღიმილი გიჩნდება ვიტყოდი ლამაზი ღიმილი მეთქი მაგრამ რადგან ჩემ თავზე და ჩემს ღიმილზე ვლპარაკობთ ტყუილი გამომივა დამიჯერეთ.
და მაინც რა ცოტა ყოფნის ადამიანს რომ იგრძნოს ბედნიერება და რა ძნელად მოსაპოვებელი ყოფილა იგი!
მოსაპოვებელი კი არა საპოვნელი რადგან ძებნას ისე ვერ დაუწყებ თუ არ იცი როგორია რა ფერია ორი ფეხი აქვს თუ სამი ან იქნებ არც ერთი.
მოკლედ იმის თქმა მინდოდა რომ ისიც ვერ გამიგია სად ვეძიო ბედნიერება თქო აი ისეთი გულში რომ ჩაიხუტებ და მასთან ერთად რომ გძინავს ყოველ ღამე (პატარა რომ ვიყავი სათამაშოს ვიხუტებდი ხოლმე მაგრამ დიდი ხანია აღარც მინახავს)
ისეთი შეგრძნება გქონიათ თითქოს რაღაც ლორწოვან გარსში იგუდებით?
ყველაფერი რომ ამ აყროლებული ნივთიერებით გევსება და ხმასაც ვეღარ იღებ შველა რომ სთხოვო ვინმეს იმიტომ რომ შენც იმ ლორწოდ იქქეცი შენც მას დაემსგავსე და ახლა შენ გაანადგურებ სხვებს.
ადრე ჩემ მეორე მეს სახელი დავარქვი მერე ვიფიქრე ღმერთი რა სისულელეებს ვაკეთებ მეთქი და გავაგდე (ხომ გესმით რამდენად სულელი ვარ ჩემი მეორე მე მინდოდა გამეგდო)
ახლა ისევ დავიბრუნე ის! ისევ ველაპარაკები ხოლმე!
ისევ იმ სახელს ვეძახი და ყველა ბავშვური მოგონება მასშია თითოეული ნივთი დროთა სვლამ რომ გამმომგლიჯა ხელიდან მასში ცხოვრობს უფრო სწორად თვითონაა ის ყველაფერი ერთად
ჩემი ბავშვობაც აწმყოც და მომავალიც მაგრამ ღმერთთან პირობა დადო რომ ჩემ მომავალში არ ჩაერეოდა და სიტყვაც ვერ ვათქმევინე. ჯიუტია ჩემი "მე"

საოცარია ღმერთამანი ზოგჯერ ისეთ სისულელები იწვევს ხოლმე ჩემში სევდას...

ახლა იცით რა მითხრა ჩემმა "მე"-მ ასაკის ბრალიაო ეგ ყველაფერიო. სულ ასე იცის ხოლმე რაღაც სისულელეებზე რომ ვიწყებ ფიქრს!
გარდატეხის ასაკიო თუ რას ეძახით ხოლმე? ხო ეგ რა ხოდა ეგ ყოფილა ყველაფერში დამნაშავე! კიბატონო იყოს ვინ უშლის მაგრამ "მამენტ" (მიყვარს ეს სიტყვა) რო დაფიქრე საერთოდ მკიდია ვისი ან რისი ბრალია ეს ყველაფერი. მთვარია რომ ხდება დღეს ამ წამს და მორჩა!

ეჰ ისე პატარა ვარ ჯერ მე! მართლა პატარა ვარ! (ასაკს ვგულისხმობ)
მაგრამ რომ გადავხედავ ხოლმე წარსულს ძალიან დიდია მაგრამ იცით რა არის ყველაზე გულ დასაწყვეთი ამდენი ხნის განმავლობაში არაფერი რომ არ გამიკეთებია არაფრისთვის რომ ვცხოვრობ. ვარსებობ მაგრამ არ ვარსებობ აი ვსუნთქავ მაგრამ ჰაერს არ ვხარჯავ ხო მიხვდი რასაც ვამბობ! ვერა? :შ

პ.ს კარქი ყოფილა ბლოგი წერ წერ წერ და ამოიღებ მთელს ემოციებს! თორე სხვა რა მიზეზით უნდა ვწერდე ეხლა ამ სისულელეს თან სევდიან სისულელეს!

პრინცესას ისტორია - თავი I

კომენტარის დატოვება
ბილის გამგზავრებიდან ორი წლის შემდეგ დარიონს უბედურება დაატყდა თავს. ერთ საღამოს, როცა ბიძია კარლის ტელესკოპთან მჯდომი ამელი ჰორიზონტს ათვალიერებდა არხალატის მოლოდინში, ცის კიდეზე წითელი ნათება შენიშნა. ეს რა არის? - ჰკითხა ბიძას. კარლ ლეონარი მაშინვე მიხვდა, რომ რაღაც ცუდი ხდებოდა, ეს ხანძრის ალი მოჩანდა ჰორიზონტზე. ამელი სასწრაფოდ დაბრუნდა სასახლეში, თუმცა იქ ეს ამბავი უკვე იცოდნენ, მაცნეებს ამბავი მოეტანათ, რომ დარიონს დემონები შესეოდნენ. დემონებს ბაალი მეთაურობდა, როგორც ჩანს მან გარდასახვის სრული ციკლი გაიარა ჯოჯოხეთის სიღრმეებიდან მეექვსე სახლის ბატონამდე და ახლა ადამიანებზე შურის საძიებლად დაბრუნდა. დემონებმა სულ რამდენიმე დღეში გადაუარეს დარიონს და გრინვორტს შემოარტყეს ალყა. მთელი ქვეყნიდან ლტოლვილებმა ქალაქში მოიყარეს თავი. მდგომარეობა თანდათან მძიმდებოდა, სამეფოს საუკეთესო ჯადოქრები მონაწილეობდნენ დამცავი ბარიერების აღმართვაში ქალაქის გალავნის გარშემო, თუმცა დემონებს იერიში იერიშზე მოქონდათ და ბარიერები მათ დიდხანს ვერ აკავებდა.
მარკ ლეონარი მიხვდა, რომ მათი ერთადერთი იმედი ბილ გილბერტი იყო და ელერიო ცივარიუსს დაავალა რამე გზა ეპოვა ბილის მოსაძებნად და სასწრაფოდ შინ დასაბრუნებლად. ცივარიუსი პირადად ხელმძღვანელობდა ბარიერების აღმართვას და სასახლეში მისასვლელად არ ეცალა, ამიტომ მეფეს მოხსენება გაუგზავნა. იგი ბილის ნაპოვნის ქვიშის საათის გამოყენებით აპირებდა პორტალის გახსნას, პორტალი რამდენიმე წამის განმავლობაში უამრავ სამყაროს მოივლიდა და ბოლოს იმ სამყაროში გაიყვანდა, სადაც მრისხანების ზარდახშა იმყოფებოდა.
მეფემ ამელის უბრძანა ცივარიუსთან ერთად წასულიყო, ამელი უნდა გადარჩენილიყო, თან გაატანა სამეფო ბეჭედი. ამელიმ კი „რაინდის ისტორია“ წაიღო, არ უნდოდა ეს წიგნი განადგურებულიყო.
ამელიმ ენის შელოცვის რამდენიმე ეტრატი წაიღო, უცხო სამყაროელებს თუ მისი ენა არ ეცოდინებოდათ, იმ შემთხვევისათვის. მეფემ მკაცრად უბრძანა, რომ პირველივე უსაფრთხო სამყაროში დარჩენილიყო, ბილის მოსაძებნად კი ცივარიუსი მარტო გააგრძელებდა გზას.
ამელიმ როცა ცივარიუსის მოხსენება ნახა, გადაწყვიტა, რომ თვითონაც შეძლებდა ბილის მოძებნას, ცივარიუსი კი ქალაქის დასაცავად უფრო იყო საჭირო. როცა არქიმაგი სასახლეში მოვიდა, ამელიმ დაწვრილებით გამოკითხა, თუ როგორ აპირებდა ქვიშის საათის გამოყენებას, ცივარიუსმა უპასუხა, რომ თუ ამ საათს ძირს დააგდებდა, დრო გაჩერდებოდა და პორტალი გაიხსნებოდა. შეიძლება საათი დავათვალიერო? - იკითხა ამელიმ. ცივარიუსმა პრინცესას უარი ვერ უთხრა. ამელიმ საათს ხელი დასტაცა და ეზოში გავარდა, სადაც ცხენი ელოდებოდა. მეფე და არქიმაგი მიხვდნენ, რასაც აპირებდა და უკან გამოედევნენ, მაგრამ ამელიმ მოასწრო საათის ძირს დარტყმა. ქვიშის საათმა უცნაური მომწვანო სინათლე გამოსცა და ამელიმ დაინახა თუ როგორ შენელდა ირგვლივ ყველაფერი, თუ როგორ გაუშეშდა ჰაერში მოქნეული კვერთხი არქიმაგ ცივარიუსს, რომელიც მის შეჩერებას შელოცვით აპირებდა. მერე მწვანე სინათლე შავ სინათლედ გადაიქცა და ამელიმ იგრძნო, თუ როგორ იძირებოდა სივრცეში, მიხვდა, რომ ეს პორტალი იყო.
რამდენიმე წამის შემდეგ ამელი კვლავ რეალობაში დაბრუნდა, თუმცა ახლა მის წინ თვალუწვდენელი უდაბნო იყო გადაჭიმული. უდაბნო მალევე შავ სინათლეში გაუჩინარდა და ამელი ახლა გამოქვაბულში აღმოჩნდა. გამოქვაბულის ერთ მხარეს ნახევრადგამჭვირვალე კედელი გარედან შემომავალ შუქს გარდატეხდა და ულამაზეს ფერად ჩრდილებს აჩენდა მიწაზე. გამოქვაბულის ცენტრში ნახევარმეტრიანი კვერცხი იდო, რომელიც ოდნავ მომწვანო ფერს ასხივებდა. აღტაცებულმა ამელიმ მისკენ ნაბიჯი გადადგა, მაგრამ გამაფრთხილებელი ღრიალის გაგონებაზე ადგილზე გაიყინა, მისკენ უზარმაზარი დრაკონი მოტყლაშუნობდა. ამ დროს პორტალიც ამოქმედდა და ამელი ახლა ათასფრად მოელვარე კრისტალებში აღმოჩნდა. ცაზე ერთდროულად სამი მზე ანათებდა და კრისტალები სამივე მზის სხივებს აქეთ-იქით ფანტავდა. ეს სანახაობაც მალე გაუჩინარდა და ამელიმ ახლა რაღაც შენობა დაინახა. შენობის წინ თეთრი გზა იყო დაგებული, სადაც ერთადერთი ადამიანი იდგა და მის წინ გაყოლებულ რკინის ზოლებს გასცქეროდა. სად ვარ? - ჰკითხა ამელიმ. უცნობმა გაოცებით შემოხედა და აათვალიერა, თუმცა არ უპასუხნია. ამელის უცებ გაახსენდა, რომ ის პრინცესა იყო და გადაწყვიტა უფრო თავაზიანად მიემართა. მე ამელი ვარ, სად ვართ? - იკითხა მან. უცნობი კვლავ გაოცებით მიჩერებოდა. ამელი მიხვდა, რომ მისი ენა არ ესმოდა, ამიტომ აბგა გადაქექა და ქაღალდები ამოიღო, მათში რუკა მოძებნა და უცნობს აჩვენა, უცნობი მიხვდა მისგან რასაც მოითხოვდნენ და რუკას ყურადღებით დააცქერდა, თუმცა ჩანდა, ვერც რუკას გაუგო რამე.
ამელის რაღაც რახრახი მოესმა და რკინის ზოლებს გახედა, მათგან რამდენიმე ზოლის იქით უცნაურმა მანქანამ ჩაიქროლა, ოთხკუთხედი ყუთის ფანჯრებიდან ხალხი მოჩანდა. ამელი მიხვდა, რომ ეს მატარებელი იყო, ასეთი ხომ ბილ გილბერტსაც ენახა მეხგარდში გნომებთან სტუმრობის დროს. აქ გნომებიც არიან? - წამოიძახა აღტაცებულმა. უცნობს ამ მანქანისათვის ყურადღება არ მიუქცევია, შორიდან მომავალ ხმას გახედა. ამელის კიდევ უნდოდა რაღაც ეკითხა, მაგრამ უეცრად ყველაფერი ისევ შავმა სინათლემ შთანთქა. ამელის ქაღალდები კი უცნობს დარჩა.
ამის შემდეგ კიდევ მრავალ სამყაროში გადაიყვანა პორტალმა, ჯერ ცხელი და სისხლივით წითელი ოკეანის თავზე მფრინავ პატარა კუნძულზე მოხვდა, მერე ნისლიან ტყეებში, მერე უზარმაზარი, ცაში ატყორცნილი შენობების სამყაროში, სადაც ხალხი რკინის ყუთებით დადიოდა და აუტანელი ხმაური იდგა. ამელის უკვე თავბრუ ეხვეოდა, ამიტომ თვალები დახუჭა და არც გაუხელია, სანამ არ იგრძნო, რომ პორტალი საბოლოოდ გაჩერდა. როცა თვალები გაახილა, მის წინ გადაჭიმული ზღვისპირა ქალაქი დაინახა.

ბალახის სიმწვანის ფარდობითი მაჩვენებელი

2 კომენტარი
ოდაეგრე
ეს ვითომვაიმერაღაცა სათაური რატოდავარქვი არვიცი მარა ჯანაბას იყოს

ოდაკიდე აქ ხო ორორი ხაზის გამოტოვებით წერს ოდა ფორუმზე ვწერახლა
თინეიჯერული ჩაცმულობის თემაში
ოღონდ რაღამანდ არვციიმე

ოდა პირველი აზრიანი პოსტის დაწერა უნდავცადო ახლა
და ჩემსთავს დავუმტკიცო რო აზრის გამოხატვის უნარი ჯერკიდევმაქვს
თორე უფ
რასაც ჭამ ისხარ კიარა რაც გჯერა ისხარ
და როდის დავიჯერე რო მე აზრის ნორმალურად გამოხატვა არშემიძლია წერისას არვციი
მარა იმისმერე არგამომიხატავს და სერიოზული პოსტი არდამიწერია

ვაიმემოკლედ
O_O
წტფ
საეღოდ რაზეა ესპოსტი და რაზევლაპარაკობ

ოდამოკლედ
ადრე გადიოდა მულტფილმი
კაკ გავარიტ ჯინჯერ
ერთი წითური გგოოიყო ამერიკელი და იმისი მეგობრბეი და ერთიამბავი
ნიკალადეონზე
და ისიწყებოდა სიმღერით
Кто-то сказал, что трава зеленее у соседей в саду…
Пошла я проверить, но, странное дело – разницы нет никакой…
Да…
Не стоит верить
Чужим словам…
Везде и всюду
Трава одна…
Кто же наврал, что трава зеленее у соседей в саду
ა ესა



ოღონდ ესინგლისურადაა
უფ რუსულად არიყო
ოდამოკლედ ვუყურებდი ხანდახან

და ამდრო სულარარის ესპოსტი ჯინჯერზე
ოდა არასოდეს არმესმოდა რაშუაშიიყო ბალახის სიმწვანე სხვის ეზოში
ოდამეთქი ნეტამაგას
და
მერემივხვდი
ოდა არცმაგაზეა პოსტი როგორმივხვდი
დარციმაზე ინგლისურადაც როაღEმოვაჩინე იგივეგამოთქმა
the grass is greener on the other side
ესა

აჰმ ქართულად ჯერარამიგია
ალბათ, სხვის ეზოში ბალახი უფრო მწვანეაო
იქნება

ოდამოკლედ რამნიშვნელობააქვს
ჯინჯერი კიამბობს არარის მართალიო
მარა მართალია

ახლა ართქვათ შურიო
წეღან როგორც დათოს ავუხსენი
შური ისაა
-აი იმის ეზოშI როგორი მწვანეა ბალახი, ნეტა სულდაუჭკნეს
ესკიდე
-აი იმის ეზოში როგორი მწვანეა ბალახი, ნეტა ჩემთანაც ეგრემწვანე იყოს

ოდაასე ვაიმე მეზინება და არგამომდისარაფერი O_ო
აარარარა ვაგრზელებმაინც
ოდა

შური არარის მარა არც მთლად უმადურობაა
კი
რაც მაქვს იმითი კმაყოფილი ვარ და არც უბედურად მიმაჩნია თავი და არც უფრავიციმე
მარა სხვისი ბალახი რომაინც უფრო მწვანეა

არაარ ყველაზე საშინელი ისკიარაა რო ისუფრო მწვანეა
რაფერიც არუნდაიყოს
ის ვიცი რო შემიძლია ჩემიც ეგრე გავამწვანო
მარა აი როოოოგავამწვანებ და მაინცრო სხვისი უფრომწვანე მეჩვენება
ეგარის საშინელება

აჰამაგალითი
ჰმ
მთელიცოხვრება ატეხილი მქონდა პატარა ქალაქში მინდა ცხოვრება, ჩაწიკწიკებული სახლები როარის მეთქი
და
ეგიყო ჩემთVის მწვანეც და ფოსფორისფერიც
ღამეროანათებს

აჰა
წავედი ამერიკაში
მოვხვდი ზუუსტად იმნაირ ქალაქში
პირველ დღეს ქუჩაში რომივდიოდი კრისტალტან ერთად
და აიი ზუსტადისეთი ჩაწიკწიკებული ქუჩები და მწვაეხეები და გაზონები
ლამის ყირამალამ ვირბინე
მეთქი ურაკაია

ოდა ასე ვიყავი აჟიტირებული მაქსიმუმ ერთითვე
ოდაბოლოს აღმოვაჩინე რო სულაც არმომწონს ესქალაქი
და პატარა ქალაქები საერთოდარმომწონს
და კინოებში, ეკრანზე უფრომწვანე ჩანდა
და
არცისე მწვანეყოფილა

მერე მომინდა ნიუიორკი
ასსე
(იხ. ჩემი პროფილის ბაცკგროუნდი თინზე)
ამწუთას ნიუიორკია ღაჟღაჟა მწვანე
იმიტორო არვყოფილვარ
მარა ვიცირო სულრო იქგადავიდე საცხოვრებლად
მაქსიმუმ ორთვეში აღმოვაჩენ რო ღაჟღაჟა კიარა კარგადაც გახუნებულია
O_O

აბაწტფ
მინდა ველოსიპედი
მწვანეამწვანეა
მარავიცირო რომეყოლება
არც ზედკატაობით მოვიკლავ ტავს და გაჭაობისფერდება

კიდემინდა ლონდონი
და წვიმა
(იხ. წალლ პჰოტოებიდან ერთერთი ფეისბუკზე)
მარა როამსვა და იქჩამსვა ზუსტად წვიმიან ღამეშI
მაინცგავიფიქრებ ფურა ამინდი და უსაქმურობაა მეთქი

აესე
მეარაფრის დამფასაებელი არვარ
O_ო
ესსმაილიც ნერვებსმიშლის
ყესარვარ

ასსერა
ეკრანზე დასურათებში ყველაფერი ბრჭყვიაალაა
და მერე საკუთარი თვალით როვხედავ ვსო
აი ფოტოშოპით დამუშავების ბეფორე და აფტერივითაა

ოდაეგრე
კიდე ისჯინჯერი
მევასებოდა სულრაღაცნაირად
ნუ შტერი თინეიჯერიკიყო
და დღეში ორჯერ იზენდა და კარგავდა მეგობრბეს
მარამაინც

ოდა
დღესვიპოვე აიისტექსტი
რუსული
ზევით როდავდე

და
ბოლომდე როწავიკითხე
უფროდამევასა
(როვუყურებდი მარტო პირველიწინადადება მესმოდა :D)
ოდაიმიტრო
მივიდა ნახა და მეზობლის ბალახი სულაც აარაღმოჩნდა უფრომწვანე
იმენა ნიჭია რა O_ო

ეგეთადამიანებს ალბატუფრო შეუძლიათბედნიერებიიყონ
იმიტორო სხვის სიმწვანეზე არუშტერდებათ თვალი

კიარადა
არვიცი


ადრე დიადიადმინი მეუბნებოდა
ესმინდაისმინდაო
და მეთქი ნეტა ყველა ოცნება აგისრულდეს
და მეუბნება ნეტა არაო
მეთქი წტფ O_ო

ოდა
როამისრულდეს ეგრეარმინდა
ასრულებაზე ოცნებაა ყველაზეკაინაწილი და არა თვითOნ ისოცნებაო
ოდაახლა ვეთანხმები

ნიუიორკში როარვყოფილვარ იმიტორო ლაამზიდამწვანე
(არადა მწვანეფერი სულარმიყვარს ამგახსენებაზე)
მარა როვიყონამყოფი ლამაზი და ნეონისნათურებით განათებული იქნებოდა უბრალოდ

არაიმასკიარვამბობ ნიუიორკშI არწავალმეთქი
წავალკაცო
და მერე სხვასვიპოვი საოცნებოდ;D


ასსე
ოდა ჯინჯერიმევასება მოკლედიმიტო რო დაფასება შეუძლია
მარა იმასაცვფიქრობ
ეგუფრო უკეთესია თუ არდაფასება

კმაყოფილება სენიაო ვიღაცამთქვა ჰო
ნუ სენია და სნეულება ეგარვიციმე
მარა კმაყოფილება მოსაწყენია

რასაშინელებაიქნებოდა ვაიმე საოცნებო როარაფერიიყოს
ღაჟღაჟა მწვანე
და ყველაფერიგქონდეს
და ყველაფერი გახუნებულიმწვანე
O_ო

უიმევაიმე
რაგრძელიპოსტიგამოვიდა
ვსოწავედი
კიდერაღაცის თქმამინდოდა და უზდელობაიქნება ამის გაგრძელება

ოდა
დასკვნა:
-აზრი რამდენად ჩამოვაყალიბე ეგარვიცი ამწუთას..1კვირაში წავიკითხავ და ვნახავ
რამდენადვარ ქართUლის გამოციდსჩამბარებელი
-სხვისი ბალახი უფრომწვანე როა კარქია თU ცუდია ვერმივხვდი

ჰოანუ
კარქიათუ ცუდია არვიცი
მარაასწორებს:X
აიეგშეგრძნება
აუ ესმინდა
და აუ იქმინდა
ნუ სანამ ამასგიყიდიან და იქმოხვდები მანამდე ჰოასწორებს
და მერე რამესიშოვი ახალს:X

ჰოკაი
დავასკვენი რო ასწორებს
და
შურიანი სულაცარვარ
აჰააჰ იდეამომივიდა
შემდეგი პოსტი მიეძღვნება ღაჟღაჟა მწვანე რაღაცეებს
ანურამინდა
ოუ იეა
კაივსო

დავაკოპირეფდაწავედი

წასნტმე

4 კომენტარი
გამარჯობა
სურათი
ოდა ღრმ შედი შედი ჩემი ნიკითო
და
შემოვედი და რავქნა ახლა
პოსტვას ჰოარდავიწყებ
თავს დავაბანინებ მეორედ
ოდა ბლოგზე რამდნეიხანია ვეხვეწები გააკეთემეთქი და არაო
და
გავუკეთეახლა

ოდა
ალბათ ამა სრონახავს
დავკარგავ
ხმას აღარგამცემს
და
პაროლს ცხოვრებაში აღარმათხოვებს

მარა კიდეკარქი რო ბლოგის ზირფესვიანად წაშლა შეიძლებად

მაპატიებს ოდესმეალბათ

ოდა
ღრმიყვარხარე და თუგინდა წაშალე
თუგინდა სახელიშეუცვალე
:D

:ვიფიქრერამესასარგებლოსვიზამმეთქისმაილი:
:ალტრუიზმისთVისდავიბანე:
:მარაჯერარჩამკვტარაჩემშI:
სურათი
ოდა
ასე
წავედიმე ახლა ჩემინიკით და გამოვიწერ ამბლოგს:D

პ.ს.
ბყ ტუტურიჩა კიარა ბყ მე
ღრრ ეგეთI ტინგიცა კიარარი

საჩუქრები და ჩემი «ანგარებანი»

კომენტარის დატოვება
უკვე 26 ია ჩემს დაბადების დღემდე ხუთი დღეღა დარჩა. დიდიად არასოდეს მიყვარდა ჩემი დაბადების დღე.
მეც მარკ ტვენივით შავებში გამოწყობა მინდოდა ხოლმე ჩემს დაბადების დღეზე.
შავებში არ ვეწყობი, მაგრამ ვერც განსაკუთრებულ აღფთოვანებას ვგრძნობ ამ დღეს.
თუმცა ერთი დადებითი მხარეც აქვს ამ დღეს: საჩუქრები
ხოდა გადავწყვიტე დამეწერა რისი მიღება მინდა დაბადების დღეზე საჩუქრად.
პირველ რიგში ძალიან, ძალიან მინდა
ჯონ რონალდ რუელ ტოლკინის სამი წიგნი (ქართულად მხოლოდ სამია ჯერ ჯერობით გამოცემული)
&laquo;ჰობიტი და &laquo;ბეეჭდების მბრძანებელი (ორი ტომი რომელიც ქართულად გამოიცა)
კიდევ ერიხ მარია რემარკის:
&laquo;სადგური ჰორიზონტზე
&laquo;დასავლეთის ფრონტი უცვლელია
&laquo;გზა შინისაკენ
&laquo;სამი მეგობარი
&laquo;გიყვარდეს მოყვასი შენი
&laquo;ტრიუმფალური თაღი
&laquo;სიცოცხლის ნაპერწკალი
&laquo;ჟამი სიცოცხლისა და ჟამი სიკვდილისა
&laquo;უკანასკნელი სადგური
&laquo;შავი ობელისკი
&laquo;ზეცას არა ჰყავს ფავორიტები
&laquo;ლისაბონის ღამე
&laquo;აჩრდილები სამოთხეში
ამ წიგნებიდან არ ვიცი რამდენია ქართულად ნათქრგმნი.
არის კიდევ წიგნები მაგრამ სამწუხაროდ გერმანული არ ვიცი რომვთარგმნო სათაურები.
კიდევ მინდა სათამაშო მანქანები და თოჯინები
არ გეჩვენებათ მართლა სათამაშო მანქანები და თოჯინები წერია
სურათი
სურათი
სურათი
სურათი
<a target="_blank" href="http://www.radikal.ru">სურათი
სურათი
სურათი
აი ესეთი თოჯინები და მანქანები მინდა
ნუ ყველა, რომ ეჩუქებინათ უარს არ ვიტყოდი,მაგრამ ამ დიდი არჩევანიდადნ ერთ ერთს თუ აარჩევდით კარგი იქნებოდა
არა და ამბობენ ყველა საჩუქარი სასურველია იმიტომ, რომ საჩუქარიაო
რა ვიცი რა ვიცი

პ.ს. ეს ალბათ ჩემი ბოლო პოსტია წასვლამდე იმედი მაქვს მალე დაგიბრუნდებით


http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/egoisthedgehog.wordpress.com/194/ http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/egoisthedgehog.wordpress.com/194/ http://feeds.wordpress.com/1.0/facebook/egoisthedgehog.wordpress.com/194/ http://feeds.wordpress.com/1.0/twitter/egoisthedgehog.wordpress.com/194/ http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/egoisthedgehog.wordpress.com/194/ http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/egoisthedgehog.wordpress.com/194/ http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/egoisthedgehog.wordpress.com/194/ http://stats.wordpre...hog&ref=&feed=1

Source

ყველაპერი მუსიკასა და ფერწერაზე (ნუ თითქმის)

კომენტარის დატოვება
სამყაროში რამოდენიმე რამაა მშვენიერი.
*თვით სამყარო,
**ხელოვნება და
***სიკეთე

სამყარო ვრცელია, სიკეთე კი აბრსტრაქტული ასე რომ მოდი ხელოვნებით შემოვიპარგლოთ.


ვისაც სახვითი ხელოვნება გიზიდავთ, ჯობია არ გმოტოვოთ ეს საიტი. The web of the Art

აქ ვუამრავი მხატვარი, სხვადასხვა ჟანრში გაერთიანებული ერთად, აქვეყნებს თავინთ უახლეს ნაშრომებს. შენ შეგიძია გადმოწერო, შეინახო ისინი... ასევე პირადად ეკონტავქო დამწყებ, პროფესიონალ და წარმატების გზისკენ მიმავალ არტისტებს, არქიტექრორებს, სკულპრურისტებს, პოტოგრაპებს... აქედან უამრავი მხატვარი წასულია Game Developing-ში
(ამ საიტზე ქვეყნდება მარტო საკუთარი ნაშრომები, სხვისას ნუ დააგდებთ)

იხილე სხვა შესანიშნავი თანამედროვე მხატვრების, სოტოგრაფების... წებ გვერდები: (ცნობილები წითლადაა მონიშნული, ზალიან ცნობილები კი ლურჯად)

Crayonmaniac
Pixx-73
woxys
elfguy
AlexTooth
alikasapoglu
Allerlei
Anathematixs
Arsenal21
azazel1944
Azurelle
Bluefley
cocoasweety
daarken
derrickSong
GENZOMAN
henning
Dragonfly3D
hunqwert
JPRart
kidkidkidkid
Nameless-Designer
nathie
PepperWolf
navate
RafM
navate
[url="http://Shiramune.deviantart.com/"]Shiramune[/url]
StandAlone-Complex
Sooper-Deviant
tariq12
ValentinaKallias
Varges
woxys
WrenStormbringer
XxWarbladexX
yveline
Zephyri
igor-tomko

Photobucket.com - კიდევ ერტი არტ ჰოსტინგი (აქ სხვების ნამუშევრებს უპრო აგდებენ)
sonsofthestorm.com - ბლიზარდის ოფიციალური მხატვრები
Boris Vallejo და Julie Bell შესანიშნავი, ძალიან ცნობილი მხატვრების ოფიციალური საიტი
Luis Royo - კიდევ ერთი ძალიან გამოჩენილი მხატვარი

კიდევ თუ გაინტერესებს თავად მოიზიე ძალიან ცნობილი და შესანიშნავი მხატვრების საიტები, აი მათი სახელები:

Betocampos
Chrus Achilloes
Clyde Caldwel
Chang Liu (Hu-re)
Breathing
Frank Bruneer
Frank Frazetta
Fred Fields
Hao liu
Jeremy Sun (Sun)
Lin-i Chen

...


ახლა კი მუსიკა, მოკლედ მარტო საიტებს დავწერ თორემ დავიღალე.


საუკეთესო მუსიკის და მუსიკის დამკვრელი პროგრამების საიტები: (I მათგანი მუსიკის საიტები ლურჯადაა,..)

lastfm.com
aolmusic.com
mp3bear.com
myzuka.ru
junodownload.com
beatport.com
winamp.com
tuneup.com
... დაწვრილებით ნახე ხმის ჩამწერი სტუდიების ვებ საიტები




ახლა კი ვინც მუსიკას წერთ.
საუკეთესო პროგრამებია: Logic (Mac), Sonar, Fl Studio (Image-Line), Reason (Propellerheads), Ableton Live.

სხვა მუსიკს შემქმნრელი პროგრამები: Steinberg Cubase, Steinberg Nuendo, Adobe Audition , Band in a Box, Mackie Tracktion, MAGiX Samplitude, Digidesign Pro Tools, SONY Sound Forge SONY ACID

საუკეთესო ვირუალური ინსტრუმენტების შემქმნელი კომპანიები: LinPlug, Native Instruments, reFX, Tone 2, image-line, Musiclab...


საუკეთესო ინსტრუმენტების შემქმნელი კომპანიები : refx - Nexus2; East-Weast, MusicLab - RealLPC





ყველა ინსტრუმენდი, სემპლ დისკი , ედიტორი და ა.შ რაც არსებობს და მათი ფასები:

[attachment=13217:Vst vsti ....txt]

აქ კი იხილე ხმის ჩამწერი სტუდიები და მატი მისამარტები 1000 საუკეტესო ჩამწერი სტუდია (ძირითადად ელეცტრო ჟანრში)
[attachment=13218:Trance Lables.txt]

არააქმნიშვნელობა

1 კომენტარი
დღეს ვათარიელებდი ქართულ სიმღერებს მობილურშუ წამეშალა და თავიდან მინდოდა ჩაწერა, და საკმაოდ კარგი სიმღერები ვნახე ქართული და ძალიან გამიხარდა.
ძალიან ბევრი სიმღერაა ისეთი რასაც შეგიძლია მთელი ცხოვრება უსმინო, ესტრადა? ესტრადისდედაშევეცი
:) ოჰოოო
ვინთქვა ქართვეკები ბანძები არიანოოო,
ან რატომ გახდა დასაცინი ეს მუსიკები?
რა ჯობია ამათ?
რას დაიჩემეთ ტიესტო :წინდაუკანქანაობა Bყლოოლ:
მაგ დიჯეის გარდა უამრავი დიჯეია რისი მოსმენაც შეიძლება და თქვენ თავს გემოვნეიან ადამიანებად თვლით?

ო მყ გად

მისალმება

1 კომენტარი
მოგესალმებით სუყველას მე ახალი ვარ ამ საიტზე და ეს ჩემი პირველი ბლოგია ამ საიტზევე მოგაწვდით უახლოეს ინფორმაციების საპატრიარქოზე და საქაღთველოს და მსოფლიო ეკლესიებზე ასევე უამრავი სკანდალური მასალა გამოქვეყნდება სხვადასხვა რელიგიებზე მაგრა ამავე დროს ეს მასალა არ იქნება არცერტი რელიგიის შეურაცმყოფელი

the sky's gone out.

კომენტარის დატოვება
სურათი

ცხოვრება წიგნებში

1 კომენტარი
სურათი

შვიდი გარემოა…


ჰაერში წიგნის სუნი ირევა…


ფანჯრიდან შემოსულ მზის სხივებს დიდი, მწვანე ფოთლები ფარავს…


ჭერი ოქროსფრადაა მოხატული…


ჩამოგრძელებული, ძველებური ჭაღების გასწვრივ ორმოციოდე ადამიანი შემოსხდომია მაგიდას და წიგნის კითხვითაა გატაცებული.

ეს პატარა ოჯახი საჯარო ბიბლიოთეკის სამკითხველოში ცხოვრობს. იმ ოთხ კედელს შუა, რომელთაგანაც თითოეული უდიდეს ისტორიას იტევს.

საათი, რომელიც წიგნის კითხვაში შეუმჩნევლად გასულ დროს გვიჩვენებს და ილიას ნახატი, რომელიც რაღაცნაირად ამ უდიდესი მწერლის ფიქრებს გვიზიარებს და გვეუბნება: „ გონიერი კაცი იგივე წიგნიაო“ აქაური სამკითხველო გარემოსთვის დამახასიათებელი ნივთებია.

ბიბლიოთეკაში ხომ თითოეულ ნივთსა და დეტალს თავისი ისტორია აქვს. მათ თავიანთი არსებობის მანძილზე დიდ ზეწოლას გაუძლეს და ამისდა მიუხედავად, დღეს ჩვენთან არიან, იმისთვის რომ წიგნებსა და ადამიანებს შორის თვალით უხილავი კონტაქტი დაამყარონ და რომ ადამიანმა შეიყვაროს წიგნი, როგორც თავისი საუკეთესო მეგობარი.აქ მყოფი თითოეული ადამიანის გონება ახლა კითხვაშია გართული. გაფაციცებული თვალებითა და დაბნეული მზერით, დაღლილი გამომეტყველებითა და ხელზე ჩამობჯენილი თავებით, ისინი ცდილობენ ცოტა ხნით მაინც მოწყდნენ ცხოვრების მწარე რეალობას და გადაეშვან სულ სხვა სამყაროში.

გარშემომყოფთაგან ყველა განსხვავებულია…

მძიმე წარსულით თუ ლაღი ბავშვობით, ძლივს–ძლივობით შეგროვებული ფულით თუ დიდი დანაზოგით, მხრებზე ჩამოყრილი ოქროსფერი კულულებითა თუ მუქი წვერ–ულვაშით.

აქ ნახავთ ყველას…

მოხუცს თუ ახალგაზრდას, მხარბეჭიანს თუ წვრილს, თხელს თუ მოდიდოს.

სიტყვები არ გეყოფათ მათი აღწერისთვის: ამაყი, უყურადღებო, ჩაფიქრიანებული…

მაგრამ, არის რაღაც რაც ყველა აქ ყოფ ადამიანს აერთიანებს და ეს, წიგნის სიყვარულია.

თუ თქვენ ჯერ კიდევ არ ხართ წიგნზე შეყვარებული, წინასწარ გილოცავთ, თქვენ წინ დიდი სიამოვნება გელით…


წყარო – ჩემი ბლოგი

წესები

კომენტარის დატოვება
რამდენიმე დღეში ახალი წესები/წესდება გვექნება - სრულიად განახლებული, დახვეწილი და მდგრადი განვითარებისთვის ვარგისი. და რაც მთავარია, სამართლიანი. ძალიან დაეხმარება ფორუმის ადმინისტრაციასაც და მომხმარებლებსაც ცხოვრების გამარტივებაში. თვალი მიადევნეთ

ეთანხმებით თუ არა გამონათქვამს

4 კომენტარი
მე რათ მინდა სიმდიდრე და ქონება თუ ვინც მიყვარს გვერდით არ მეყოლემა.. შენ რო მიყვარხარ მე ამით ვარ სხვებზე მდიდარი :jibla:

ბობ მარლი

კომენტარის დატოვება
ბობ მარლი (სრული სახელი და გვარი რობერტ ნესტა მარლი ) დაიბადა 6 თებერვალს, 1945 წელს, იამაიკაში(გაირდაიცვალა 11 მაისს, 1981 წელს, მაიამიში) — იამაიკელი მუსიკოს-გიტარისტი და კომპოზიტორი.მუსიკალური მიმდინარეობის რეგის ერთ-ერთი დამაარსებელი და მნიშვნელოვანი წარმომადგენელი. 1970-იან წლებში ჯგუფ „The Wailers“-თან ერთად გაითქვა სახელი. მისი სიმღერები ხშირად ატარებდა სოციალურ და პოლიტიკურ ხასიათს.ბობ მარლი, მარტინ ლუთერ კინგთან და ნელსონ მანდელასთან ერთად, ითვლება ცნობილ მებრძოლად შავკანიანების დაჩაგვრის წინააღმდეგ.


ბიოგრაფია
ახალგაზრდული წლები

ბობ მარლი დაიბადა სოფელ ნაინ-მაილსში, იამაიკა. მისი მამა, ნორვალ მარლი, წარმოშობით დიდი ბრიტანეთიდან იყო და მსახურობდა ბრიტანეთის სამხედრო ძალებში. შემდეგ გადმოვიდა იამაიკაში პლანტაციის მეთვალყურედ სადაც გაიცნო მომავალი მეუღლე, თვრამეტი წლის სედენა ბუკერი. ბობის დაბადების შემდეგ ნორვალს ძველმა ოჯახმა ცოლ-შვილი მიატოვებინა, მაგრამ ყოველთვის ახერხებდა მათ დახმარებას.

50-იანი წლების მიწურულს მარლი, ისევე როგორ სხვა იამაიკელი ახალგზარდები, დედაქალაქში-კინგსტონში ჩავიდა, სადაც დასახლდა ღარიბ რაიონ-ტრენჩტაუნში. იქ მან გაიცნო ნევილ ლივენგსტონი და ბანი. მალე გადადგა პიველი ნაბიჯები მუსიკაში. სკოლის დამთავრების შემდეგ მარლიმ მუშაობა დაიწყო შემდუღებლად (“სვარჩიკად”), თავისუფალ დროს კი მუსიკის შესწავლას ანდომებდა. ამაში მას დახმარების ხელი გაუწოდა ცნობილმა იამაიკელმა მუსიკოსმა ჯო ჰიგსმა, რომელიც მას და ბონის უფასო ვოკალის გაკვეთილებს უტარებდა. ცოტა ხანში შედგა ნაცნობობა პიტერ მაკინტოშთან, რომელიც მომავალში, გახდა ცნობილი როგორც “პიტერ ტოში”.

კარიერის დასაწყისი

16 წლის ბობ მარლის დებიუტი შედგა სიმღერით “Judge Not”, რომელიც ჯო ჰიგსთან ერთად დაწერა. 1963 წელს ჰიგსი დაეხმარა ვოკალური ჯგუფის-The Wailers შექმნაში, რომელშიც შედიოდნენ: პიტერ ტოში, ბანი ლივენგსტონი, ჯუნიორ ბრეიტუეტი, ჩერი გრინი და ბევერლი კელსო. ჯგუფის პიველივე სიმღერა “Simmer Down” (1964) იამაიკის ჰიტ-პარადის თავში მოხვდა და 80 ათას ეგზემპლარად გაიყიდა. 1965 წელს The Wailers ტრიოდ გადაკეთდა. სიმღერების პოპულარობის მიუხედავად 1966 წელს დაიშალა.

რაღაც დროის განმავლობაში ბობ მარლი მუშაობდა მანქანათმშენებლობის ქარხანაში, აშშ-ში, სადაც საცხოვრებლად გადავიდა დედამისი. მალე ის დაბრუნდა იამაიკაში და გააცოცხლა ჯგუფი The Wailers. ჯგუფი უკრავდა სხვადასხვა ჟანრებში- სკა, კალიფსო, ფუიჯი. მიუხედავად ამისა მათი პოპულარობა იამაიკის საზღვრებს არ ცდებოდა. 1971 წელს მუსიკოსებმა ჩამოაყალიბეს ხმის ჩამწერი სტუდია “Tuff Gong”, მაგრამ ამ წამოწყებას წარმატება არ მოყოლია.

1971 წელს ბობ მარლიმ ხელი მოაწერა კონტრაქტს ამერიკელ მომღერალ ჯონი ნეშთან და დაუწერა ორი სიმღერა, რომელბიც ჰიტებად იქცა:”Guava Jelly” და “Stir It Up”. 1972 წელს The Wailers-მა როგორც იქნა მიიღო კონტრაქტი საერთაშორისო ფირმა Island Records-თან და გამოუშვა პირველი ალბომი “Catch A Fire”. ჯგუფის პოპულარობა თანდათან იზრდებოდა, ამაში წვლილი შეიტანა ერიკ კლაპტონმაც, რომელმაც თავის ალბომში მათი სიმღერა “I Shot The Sheriff” შეიტანა. ეს სიმღერა მსოფლიო ჰიტი გახდა გამოსვლისთანავე. 1973 წელს ჯგუფმა მოაწყო გასტროლები ამერიკაში. მალე ჯგუფი დატოვეს ტოშმა და ლივენგსტონმა.

Bob Marley & The Wailers

ბობ მარლიმ ჯგუფ The Wailers-ში დაამატა ქალის ვოკალური ტრიო,შეუცვალა სახელი-Bob Marley And The Wailers და გაემგზავრა ტურნეში აფრიკაში, ევროპაში, ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკაში. 70 იანი წლებში ბობ მარლი და მისი ჯგუფი რეგის ლიდერებად აღიარეს. დიდ ბრიტანეთში ფაქტობრივად მათი ყველა სიმღერა ჰიტ-პარადში ხვდებოდა «No Woman No Cry», 1975; «Exodus», 1977; «Waiting In Wain», 1977; «Satisfy My Soul», 1978; «Jamming», 1977; «Is This Love», 1978).

აშშ-ში «Roots, Rock, Reggae» მოხვდა პოპის ჰიტ-პარადში (1976, 51-ადგილი), ხოლო «Could You Be Loved» სოულის კატეგორიაში(1980, 56-ადგილი). იამაიკაში ბობ მარლი გახდა ქვეყნის კულტურული სახე. მის პოლიტიკურ და რელიგიურ გამოსვლებს მილიონობით პუბლიკა ესწრებდა. ამ გამოსვლების გამო მოგვიანებით მასზე თავდასხმაც მოხდა.

სიცოცხლის ბოლო წლები

1977 წლის ივლისში მარლის ფეხის დიდ თითზე აღმოუჩინეს ავთვისებიანი სიმსივნე. მან უარი განაცხადა ამპუტაციაზე, იმ მიზეზით, რომ ვეღარ შეძლებდა ცეკვას.

მე არ დავუშვებ, რომ ადამიანი ნაწილებად დაშალონ

1980 წელს მარლი გამოვიდა ზიმბაბვეში. ამას მოყვა გასტროლები გერმანიაში. მაგრამ ამერიკული ტურნე გადაიდო, როცა მარლის გული წაუვიდა ჰიუ-იორკის პარკში სირბილის დროს. ბობმა გაიარა მკურნალობის კურსი მიუნხენში კიბოს საუკეთესო სპეციალისტ ჯოზეფ ისელსასთან, მაგრამ უშედეგოდ.

1980 წლის 4 მაისს ქრიასტიანულმა ეკლესიამ მონათლა, როგორც ბერხანე სენაციე (“სამების წმინდა სინათლე”). შემდეგ დააჯილდოვეს იამაიკის ღირსების ორდენით. ბობ მარლის უნდოდა სიცოცხლის ბოლო დღეები იამაიკაში გაეტარებიდა. იამაიკაში მიმავალი თვითფრინავი იძულებული გახდა მაიამიში ჩაფრენილიყო მომღერალის ჯანმრთელობის გაუარესობის გამო. ინტენსიური მკურნალობის მიუხედავად 1981 წლის 11 მაისს პალატაში გარდაიცვალა.

მან ბოლო სიტყვები შვილს უთხრა: “Money can’t buy life” (“ფულით სიცოცხლეს ვერ იყიდი”). ბობ მარლი დასაფლავებულია იამაიკაში. საფლავში თან წაიღო გიტარა “Les Paul“, ფეხბურთის ბურთი, მარიხუანას ფუთა, ბიბლია და ბეჭედი, რომლებსაც ყოველთვის თან ატარებდა.

ოჯახი
ბობ მარლის ყავს 13 შვილი: სამი პირველი ცოლი რიტასაგან, ორი თვითონ რიტას წინა ქმრისაგან, დანარჩენი რვა სხვადასხვა ქალებისაგან. შვილები: იმანი კაროლე, შარონ მარლი, სედელა მარლი, დავიდ “ზიგი” მარლი, სტეფენ მარლი, რობი მარლი, როან მარლი, კარენ მარლი, სტეფანი მარლი, ჯულიან მარლი, კი-მანი მარლი, დემიან მარლი, მაკედა მარლი

ჯილდოები

ორდენი “იამაიკის ისტორიაში შეტანილი წვლილისთვის”

“მსოფლიო პრემია” დატოვეტ კომენტარების იმის მიხედვით მოგეწონათ ტუ არა მარლის ისტორია
გამარჯობა! ამჟამად ჩვენ გვაქვს 102 ბლოგი, ჯამში 425 ჩანაწერით და 416 კომენტარით.
უკანასკნელი ბლოგის ავტორია Dumb  . ხომ არ გადახედავდი?

ბლოგების სია

  • ჩვენება
  • დალაგება
  • თითო გვერდზე

უკანასკნელი ჩანაწერები +

0 წევრი ათვალიერებს ბლოგს

0 სტუმრები, 0 ანონიმური წევრები